Produkt konsumencki można wprowadzić do obrotu w Unii tylko wtedy, gdy istnieje podmiot gospodarczy mający siedzibę w Unii, który za niego odpowiada. Poniżej jest to, kto może być tą osobą odpowiedzialną, jakie ma zadania i gdzie trzeba podać jej dane. Instilus nie jest osobą odpowiedzialną i ani nie pełni, ani nie zapewnia tej roli.
Art. 16 ust. 1 rozporządzenia (UE) 2023/988: produkt objęty rozporządzeniem wprowadza się do obrotu wyłącznie wtedy, gdy istnieje podmiot gospodarczy mający siedzibę w Unii, odpowiedzialny za zadania określone w art. 4 ust. 3 rozporządzenia (UE) 2019/1020 w odniesieniu do tego produktu. Art. 19 i 20 nazywają ten podmiot «osobą odpowiedzialną».
Powód tej zasady jest ten sam co w rozporządzeniu o nadzorze rynku z 2019 r.: bez partnera mającego siedzibę w Unii organ, który natrafi na niebezpieczny produkt, nie ma do kogo napisać. Osoba odpowiedzialna jest właśnie tym punktem kontaktu.
Wskazanie osoby odpowiedzialnej nie przenosi Twoich własnych obowiązków. Art. 16 ust. 2 stosuje się bez uszczerbku dla obowiązków podmiotów gospodarczych wynikających z rozporządzenia: analiza ryzyka i dokumentacja techniczna pozostają po stronie producenta.
Wskazanie osoby odpowiedzialnej i prowadzenie dokumentacji technicznej to dwa odrębne obowiązki. Pierwszy nie zwalnia z drugiego.
Art. 16 ust. 1 czyni stosowalnymi ust. 2 i 3 art. 4 rozporządzenia (UE) 2019/1020. W grę wchodzą cztery podmioty gospodarcze mające siedzibę w Unii, a kolejność ma znaczenie:
Ta lista nie jest menu. Dostawca usług realizacji zamówień wchodzi w grę dopiero wtedy, gdy nie ma producenta z siedzibą w UE, importera ani upoważnionego przedstawiciela.
To ostatnie zadanie jest przy zakupie tej roli pomijane najczęściej. Jeżeli zlecasz pełnienie roli osoby odpowiedzialnej, ustal w umowie, kto faktycznie wysyła zgłoszenie wypadku i skąd ten podmiot ma się dowiedzieć, że wypadek w ogóle nastąpił.
Na produkcie: imię i nazwisko lub nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub zastrzeżony znak towarowy oraz dane kontaktowe, w tym adres pocztowy i elektroniczny — na produkcie, na jego opakowaniu, na przesyłce lub w dokumencie towarzyszącym (art. 16 ust. 3).
W sprzedaży na odległość: gdy producent nie ma siedziby w Unii, nazwa oraz adres pocztowy i elektroniczny osoby odpowiedzialnej znajdują się w każdej ofercie online (art. 19 lit. b), obok danych producenta, identyfikacji produktu ze zdjęciem i ewentualnych ostrzeżeń.
Co do pojęcia adresu elektronicznego wytyczne Komisji wyjaśniają, że może to być adres e-mail albo wydzielona część strony internetowej, która pozwala konsumentowi skontaktować się z przedsiębiorstwem bezpośrednio; sama strona internetowa nie wystarczy.
Dwie kwestie bywają mylone. Pierwsza to, czy podmiot gospodarczy ma siedzibę w Unii — tego wymaga art. 16 ust. 1 i jest to kwestia rzeczywistej obecności.
Druga to, jak wygląda adres kontaktowy, który podajesz. Te dwie rzeczy się nie pokrywają: adres w Unii nie czyni osobą odpowiedzialną przedsiębiorstwa, które siedziby w Unii nie ma. Wynajęcie europejskiego adresu, pod którym nikt nie wykonuje zadań z art. 4 ust. 3, nie spełnia art. 16.
Praktycznym testem przy wyborze usługodawcy nie jest więc adres, lecz to, czy faktycznie wykonuje zadania z art. 4 ust. 3 i czy dysponuje Twoją dokumentacją techniczną.
Zapytaj usługodawcę, co zrobi, jeśli jutro napisze do niego organ nadzoru. Jeżeli nie może przedstawić Twojej dokumentacji technicznej, nie pełni roli, za którą Ci wystawia fakturę.
Przedsiębiorstwo mające siedzibę wyłącznie w Zjednoczonym Królestwie, Szwajcarii lub innym państwie trzecim nie ma siedziby w Unii. Aby sprzedawać w UE, potrzebuje zatem jednego z czterech podmiotów wymienionych wyżej: importera z siedzibą w UE, upoważnionego przedstawiciela z pisemnym pełnomocnictwem albo — w braku obu — dostawcy usług realizacji zamówień z siedzibą w UE.
Dla polskiego sprzedawcy, który kupuje poza Unią, przekłada się to prosto: jeżeli sam sprowadzasz towar, jesteś importerem, a więc co do zasady osobą odpowiedzialną — z dodatkowymi obowiązkami z art. 11.
Instilus formatuje dokumenty na podstawie informacji i materiałów, które sam przekazujesz. Instilus nie ma siedziby w Unii, nie jest osobą odpowiedzialną, nie działa jako upoważniony przedstawiciel i nikogo do tej roli nie pośredniczy.
Do danych, które trafiają potem na etykietę i do oferty, bezpłatne narzędzia z tej strony zwykle wystarczą.
Producent z siedzibą w UE; importer, gdy producent siedziby w UE nie ma; upoważniony przedstawiciel z pisemnym pełnomocnictwem producenta; albo — tylko jeżeli żaden z tych trzech nie ma siedziby w UE — dostawca usług realizacji zamówień z siedzibą w UE, w odniesieniu do produktów, którymi się zajmuje (art. 16 ust. 1 GPSR w związku z art. 4 ust. 2 rozporządzenia 2019/1020).
Co do zasady jesteś nią sam — jako producent z siedzibą w UE albo jako importer. Dodatkowe wskazanie nie jest potrzebne, ale dane i tak muszą znaleźć się na produkcie oraz w ofercie.
Nie. Art. 16 ust. 1 wymaga podmiotu gospodarczego mającego siedzibę w Unii i odpowiedzialnego za zadania z art. 4 ust. 3. Adres, pod którym nikt tych zadań nie wykonuje, nie spełnia tego wymogu.
Tak, gdy producent nie ma siedziby w Unii. Art. 19 lit. b wymaga w ofercie jej nazwy oraz adresu pocztowego i elektronicznego.
Nie. Art. 16 ust. 2 stosuje się bez uszczerbku dla obowiązków pozostałych podmiotów gospodarczych. Analiza ryzyka i dokumentacja techniczna z art. 9 pozostają po stronie producenta.
Nie. Instilus nie ma siedziby w UE, nie przyjmuje tej roli i jej nie zapewnia. Instilus jedynie formatuje dokumenty na podstawie Twoich własnych informacji.
GPSR Listing Information Pack (24 $) — pakiet informacji do oferty — bierze dane, które wpisujesz samodzielnie, układa je w pola Amazon, Etsy, eBay i Shopify oraz tworzy z nich gotową do wydruku etykietę i obraz z informacjami o bezpieczeństwie. Twoich własnych ostrzeżeń nie sprawdzamy, nie skracamy ani nie tłumaczymy.