Instilus — turning intelligence into real-world outcomesA trading name of A Star Supply · Contact

Polski · English version

Oznakowanie GPSR: co musi być na produkcie i w ofercie

Rozporządzenie (UE) 2023/988 w sprawie ogólnego bezpieczeństwa produktów — GPSR — nie ma jednego «artykułu o oznakowaniu». Obowiązki są rozdzielone między producenta, importera i osobę odpowiedzialną. Tutaj są zebrane razem, każdy z artykułem, z którego wynika.

Bezpłatny generator etykiet GPSR Bezpłatne szybkie sprawdzenie

Najpierw: jaka jest Twoja rola?

To, co musisz umieścić na produkcie, zależy mniej od samego produktu niż od Twojej roli. Art. 13 ust. 1 mówi wprost: osobę fizyczną lub prawną, która wprowadza produkt do obrotu pod własną nazwą lub własnym znakiem towarowym, uznaje się za producenta i podlega ona obowiązkom producenta z art. 9.

To najczęstszy błąd w ocenie własnej sytuacji w sprzedaży internetowej. Zlecenie produkcji dostawcy i odsprzedaż pod własną marką oznacza obowiązki z art. 9, a nie lżejsze obowiązki dystrybutora z art. 12.

Twój znak towarowy na produkcie wykonanym przez kogoś innego: w rozumieniu rozporządzenia jesteś producentem, z analizą ryzyka, dokumentacją techniczną i oznakowaniem.

Element identyfikacyjny (art. 9 ust. 5)

Produkt musi mieć numer typu, partii lub serii albo inny element umożliwiający jego identyfikację, łatwo widoczny i czytelny dla konsumenta. Wytyczne Komisji podają kod kreskowy jako przykład takiego «innego elementu». UOKiK opisuje ten obowiązek tak samo: oznaczenie produktu numerem typu, partii lub serii.

Jeżeli wielkość lub charakter produktu na to nie pozwalają, wymagane informacje umieszcza się na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu. Ten element jest podstawą identyfikowalności: to numer, który podaje się w zgłoszeniu wypadku na podstawie art. 20 i w komunikacie o wycofaniu.

Dane kontaktowe producenta (art. 9 ust. 6)

Te dane umieszcza się na produkcie, a gdy nie jest to możliwe — na opakowaniu lub w dokumencie dołączonym do produktu.

To, co liczy się jako adres elektroniczny, jest węższe, niż się zwykle przyjmuje. Wytyczne Komisji mówią o tym wprost: adresem elektronicznym może być adres e-mail albo wydzielona część strony internetowej, która pozwala konsumentom skontaktować się z Tobą bezpośrednio i łatwo; sama strona internetowa nie wystarczy, jeżeli nie umożliwia bezpośredniego kontaktu.

Odnośnik do strony głównej nie spełnia art. 9 ust. 6. Formularz kontaktowy na osobnej podstronie albo prawdziwy adres e-mail — tak.

Dane kontaktowe importera (art. 11 ust. 3)

Jeżeli jest importer — czyli ktoś, kto wprowadza do obrotu w Unii produkt pochodzący z państwa trzeciego — podaje on z kolei swoje imię i nazwisko lub nazwę, zarejestrowaną nazwę handlową lub zastrzeżony znak towarowy, adres pocztowy i adres elektroniczny, na produkcie lub, gdy nie jest to możliwe, na opakowaniu albo w dokumencie dołączonym do produktu.

Art. 11 ust. 3 zawiera zdanie, o którym praktyka chętnie zapomina: importerzy zapewniają, aby dodatkowa etykieta nie zasłaniała informacji wymaganych prawem Unii, umieszczonych na etykiecie producenta. Naklejka «importer» przyklejona na adres producenta jest więc osobnym naruszeniem.

Osoba odpowiedzialna (art. 16 ust. 3)

Imię i nazwisko lub nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub zastrzeżony znak towarowy oraz dane kontaktowe, w tym adres pocztowy i elektroniczny osoby odpowiedzialnej, podaje się na produkcie, na jego opakowaniu, na przesyłce lub w dokumencie towarzyszącym.

Zwróć uwagę na szerszy katalog: dla osoby odpowiedzialnej wymieniono wprost przesyłkę, czyli opakowanie wysyłkowe. Takiej możliwości nie ma przy danych kontaktowych producenta z art. 9 ust. 6.

Instilus nie jest osobą odpowiedzialną i nie zapewnia tej roli. Jej wskazanie należy do Ciebie.

Instrukcje i informacje o bezpieczeństwie: w Polsce po polsku (art. 9 ust. 7)

Art. 9 ust. 7 wymaga, aby do produktu dołączone były jasne instrukcje i informacje dotyczące bezpieczeństwa, w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów, określonym przez państwo członkowskie, w którym produkt jest udostępniany na rynku.

Dla Polski odpowiedź nie wynika wyłącznie z GPSR. Ustawa z dnia 7 października 1999 r. o języku polskim wymaga używania języka polskiego m.in. w ostrzeżeniach i informacjach dla konsumentów wymaganych na podstawie innych przepisów, w instrukcjach obsługi oraz w informacjach o właściwościach towarów i usług. Obcojęzyczne opisy, oferty, ostrzeżenia i informacje muszą mieć jednocześnie polską wersję językową; wyjątkiem są treści wyrażone w powszechnie zrozumiałej formie graficznej.

UOKiK opisuje ten sam obowiązek po stronie producenta i importera krótko: instrukcje i informacje na temat bezpieczeństwa w języku polskim.

Obowiązek z art. 9 ust. 7 nie ma zastosowania, gdy produkt może być używany bezpiecznie i zgodnie z przeznaczeniem określonym przez producenta bez takich instrukcji. Wytyczne wskazują produkty, których ryzyko jest konsumentom dobrze znane, i podają wprost przykład noży.

Importer ma ten sam obowiązek na podstawie art. 11 ust. 4; dystrybutor przed udostępnieniem produktu sprawdza, czy producent i importer go dopełnili (art. 12 ust. 1).

Ostrzeżenia przepuszczone przez tłumacza maszynowego zawodzą dokładnie w tym miejscu. O tym, przed czym ostrzegać, decyduje producent, a sformułowanie powinien przeczytać ktoś, kto pracuje po polsku na co dzień.

Kod QR niczego nie zastępuje (art. 21)

Art. 21 pozwala «dodatkowo» udostępniać informacje, o których mowa w art. 9 ust. 5, 6 i 7, art. 11 ust. 3 oraz art. 16 ust. 3, w formacie cyfrowym, za pomocą elektronicznych rozwiązań technicznych wyraźnie widocznych na produkcie. Kluczowe słowo to «dodatkowo».

Wersja cyfrowa również musi być w języku łatwo zrozumiałym dla konsumentów, określonym przez dane państwo członkowskie, w tym w formatach dostępnych dla osób z niepełnosprawnościami. Kod QR dochodzi do etykiety; nie zastępuje jej.

Kiedy dane mogą przejść na opakowanie

Sformułowanie różni się w zależności od danej informacji. Element identyfikacyjny może zejść z produktu, gdy «wielkość lub charakter produktu na to nie pozwalają» (art. 9 ust. 5). Dane kontaktowe producenta i importera mogą zejść z niego, «gdy nie jest to możliwe» (art. 9 ust. 6 i art. 11 ust. 3).

Wytyczne Komisji wyraźnie zawężają ten margines: wybór należy do Ciebie w podanych ramach, powinieneś umieć go uzasadnić w razie sporu, a co do zasady jedynie wielkość produktu — a więc nie np. względy estetyczne lub podobne — może uzasadniać przeniesienie części wymaganych informacji z produktu na opakowanie lub do dokumentów towarzyszących.

«Zepsułoby to wzornictwo» to dokładnie ten powód, który Komisja wprost wyklucza.

Co dodatkowo musi pokazać oferta online (art. 19)

Informacje te muszą być podane «w sposób jasny i widoczny». Art. 22 ust. 9 nakłada lustrzany obowiązek na dostawców internetowych platform handlowych: mają zaprojektować interfejs tak, aby przedsiębiorcy mogli podać te cztery informacje i aby były one wyświetlane lub w inny sposób łatwo dostępne dla konsumentów w miejscu, w którym produkt jest oferowany. Dlatego Amazon, Etsy i eBay mają osobne pola.

Kto sprzedaje we własnym sklepie, nie ma platformy, która przygotuje mu pola: art. 19 obowiązuje tak samo, a cztery informacje trzeba umieścić na karcie produktu.

Najczęstsze pytania

Co musi znaleźć się na produkcie zgodnie z GPSR?

Element identyfikacyjny, na przykład numer typu, partii lub serii (art. 9 ust. 5); imię i nazwisko lub nazwa, zarejestrowana nazwa handlowa lub zastrzeżony znak towarowy producenta wraz z adresem pocztowym i elektronicznym (art. 9 ust. 6); te same dane importera, jeżeli występuje (art. 11 ust. 3); oraz dane osoby odpowiedzialnej (art. 16 ust. 3). Do tego dochodzą jasne instrukcje i informacje o bezpieczeństwie na podstawie art. 9 ust. 7, chyba że produkt można bezpiecznie używać bez nich.

W jakim języku mają być ostrzeżenia i instrukcje?

W języku określonym przez państwo członkowskie, w którym produkt jest udostępniany (art. 9 ust. 7). Dla Polski ustawa o języku polskim dodatkowo wymaga języka polskiego w ostrzeżeniach, informacjach dla konsumentów i instrukcjach obsługi. Dla innego rynku sprawdza się to osobno.

Czy dane mogą być na opakowaniu zamiast na produkcie?

Tylko wtedy, gdy sam produkt na to nie pozwala. Wytyczne Komisji wskazują, że co do zasady wyłącznie wielkość produktu — a nie względy estetyczne lub podobne — może uzasadniać przeniesienie ich na opakowanie lub do dokumentów towarzyszących, i że musisz umieć uzasadnić swój wybór w razie sporu.

Czy kod QR może zastąpić drukowaną etykietę?

Nie. Art. 21 dopuszcza formaty cyfrowe wyłącznie «dodatkowo», czyli jako uzupełnienie informacji wymaganych w art. 9, 11 i 16, i wymaga, aby wersja cyfrowa również była w języku określonym przez państwo członkowskie.

Czy adres mojej strony wystarczy jako adres elektroniczny?

Sam w sobie nie. Według wytycznych Komisji wystarczy adres e-mail, tak samo jak wydzielona część strony, która pozwala konsumentowi skontaktować się bezpośrednio; strona bez możliwości bezpośredniego kontaktu nie wystarczy.

Czy osoba odpowiedzialna może być podana na przesyłce?

Tak. Art. 16 ust. 3 wymienia produkt, jego opakowanie, przesyłkę lub dokument towarzyszący. Ten katalog nie dotyczy danych kontaktowych producenta z art. 9 ust. 6.

Bezpłatne narzędzia

GPSR Listing Information Pack (24 $) — pakiet informacji do oferty — bierze dane, które wpisujesz samodzielnie, układa je w pola Amazon, Etsy, eBay i Shopify oraz tworzy z nich gotową do wydruku etykietę i obraz z informacjami o bezpieczeństwie. Twoich własnych ostrzeżeń nie sprawdzamy, nie skracamy ani nie tłumaczymy.

Pozostałe strony po polsku

Źródła

Informacja ogólna, a nie porada prawna. Instilus nie jest osobą odpowiedzialną w rozumieniu art. 16, nie pełni tej roli, nie pośredniczy w jej zapewnieniu i nie jest powiązana z żadną z wymienionych platform. O tym, czy produkt spełnia wymogi, decydujesz Ty, a w razie sporu właściwy organ nadzoru rynku.